Kάποτε
ο χρόνος είχε τέσσερις εποχές,
σήμερα έχει δύο.
Κάποτε δουλεύαμε οκτώ ώρες,
σήμερα έχουμε χάσει το
μέτρημα.
Κάποτε είχαμε χρόνο να
πάμε για καφέ με τους φίλους μας.
Τώρα τα λέμε μέσω MSN και
Skype..
Κάποτε είχαμε χρόνο να
κοιτάξουμε τον ουρανό, να δούμε
το χρώμα του, να ακούσουμε το
κελάϊδισμα των πουλιών, να
νιώσουμε την ευωδιά του
βρεγμένου χώματος. Σήμερα τα
βλέπουμε στην τηλεόραση.
Κάποτε παίζαμε με τους φίλους
μας ποδόσφαιρο στις αλάνες.
Σήμερα παίζουμε
ποδόσφαιρο στο Playstation.
Κάποτε ζητάγαμε συγγνώμη από
κοντά.
Σήμερα το λέμε και με SMS.
Κάποτε κυκλοφορούσαμε με
ταπεινά αυτοκίνητα 1000 κυβικών
και ήμασταν χαρούμενοι.
Σήμερα κυκλοφορούμε με
τζιπ 2000 κυβικών και
στεναχωριόμαστε που δεν έχουμε
τζιπ..... 3000 κυβικών.
Κάποτε αγοράζαμε ένα παντελόνι
και το είχαμε για δύο χρόνια.
Τώρα το έχουμε δύο μήνες
και μετά παίρνουμε άλλο.
Κάποτε ζούσαμε σε σπίτι 65
τετραγωνικών και... ήμασταν
ευτυχισμένοι.
Σήμερα ζούμε σε σπίτια 120
τετραγωνικών και δεν χωράμε
μέσα....
Κάποτε λέγαμε καλημέρα σε ένα
περαστικό και τον ρωτούσαμε για
την τάδε οδό.
Σήμερα μας το λέει ο
navigator.
Κάποτε πίναμε νερό της βρύσης
και ήμασταν μια χαρά.
Σήμερα πίνουμε
εμφιαλωμένο και...αρρωσταίνουμε.
Κάποτε είχαμε τις πόρτες των
σπιτιών ανοικτές, όπως και τις
καρδιές μας.
Σήμερα
κλειδαμπαρωνόμαστε, βάζουμε
συναγερμούς και έχουμε και 5-6
λυκόσκυλα για να μην αφήσουμε
κανέναν να μας πλησιάσει. Είτε
είναι καλός, είτε κακός.
Κάποτε ξυπνάγαμε πρωί πρωί την
Κυριακή για να πάμε στην
εκκλησία.
Σήμερα δεν πάμε γιατί
είναι...μπανάλ. Και γιατί οι
παπάδες γίνανε μεσίτες και
επιχειρηματίες.
Κάποτε είχαμε 2 τηλεοπτικά
κανάλια και πάντα βρίσκαμε κάτι
ενδιαφέρον να δούμε.
Σήμερα έχουμε 100 κανάλια
και δεν μας αρέσει κανένα
πρόγραμμα.
Κάποτε μαζευόμασταν όλη η
οικογένεια γύρω από το
κυριακάτικο τραπέζι και
αισθανόμασταν ενωμένοι και
ευτυχισμένοι.
Σήμερα έχει ο καθένας το
δικό του δωμάτιο και δεν
βρισκόμαστε μαζί στο τραπέζι
ποτέ...
Κάποτε η σκληρή δουλειά ήταν
ιδανικό.
Σήμερα είναι μαλακία.
Κάποτε τα περιοδικά έπαιρναν
συνέντευξη από τον Σεφέρη.
Σήμερα παίρνουν από τον
Καρβέλα.
Κάποτε μας μάγευε η φωνή του
Στέλιου Καζαντζίδη,
σήμερα μας ξεκουφαίνει
ο....Μακρόπουλος.
Κάποτε οι τραγουδίστριες
τραγουδούσαν με τη φωνή.
Σήμερα τραγουδούν με κάτι
άλλο.
Κάποτε ντοκουμέντο ήταν μια
επιστημονική ανακάλυψη.
Σήμερα ντοκουμέντο είναι
ένα ερασιτεχνικό βίντεο που
δείχνει δύο οπαδούς ομάδων να
ανοίγουν ο ένας το κεφάλι του
άλλου.
Κάποτε βλέπαμε στην τηλεόραση
κινούμενα σχέδια με τον Μίκυ
Μάους, τον Σεραφίνο, τον
Τιραμόλα. Σήμερα βλέπουμε τους
Power Rangers και τους Monsters με όπλα και
χειροβομβίδες να σκοτώνουν και
να ξεκοιλιάζουν...τους κακούς.
Κάποτε μας αρκούσε μια βόλτα με
τον κοπέλα μας σε ένα ταπεινό
δρομάκι της γειτονιάς..
Χέρι-χέρι, να κοιτάμε
τον
ουρανό, να σιγοψυθιρίζουμε ένα
ρομαντικό τραγουδάκι και να
ταξιδεύουμε νοητά. Σήμερα πάμε
διακοπές στο Ντουμπάι, στο
Μαρόκο και στο Μεξικό.. Και
ονειρευόμαστε ταξίδια στο
Θιβέτ.
Κάποτε είχαμε το θάρρος και τη
λεβεντιά να λέμε «Έκανα λάθος».
Σήμερα λέμε «Αυτός
φταίει»...
Κάποτε νοιαζόμασταν για το
γείτονα, σήμερα τσατιζόμαστε αν
αγοράσει καλύτερη τηλεόραση από
εμάς.
Κάποτε ζούσαμε με το μισθό μας.
Σήμερα ζούμε με τους
μισθούς που ΘΑ πάρουμε.
Κάποτε δεν είχαμε φράγκο στην
τσέπη, μα ήμασταν τόσο, μα τόσο
ευτυχισμένοι!
Σήμερα έχουμε τα πάντα και
τρωγόμαστε με τα ρούχα μας.
Κάποτε περνάγαμε υπέροχα στο
ταβερνάκι της γειτονιάς, με
κρασάκι, τραγούδι και
κουτσομπολιό.
Σήμερα...μιζεριάζουμε σε
ακριβά εστιατόρια του
Κολωνακίου..
Κάποτε ιδανικό ήταν να γίνεις
αναγνωρισμένος.
Σήμερα ιδανικό είναι να
γίνεις απλά αναγνωρίσιμος.
Κάποτε μας δάνειζε λεφτά ο
αδελφός μας.
Σήμερα μας δανείζουν οι
τράπεζες.
Κάποτε κοιτούσαμε στα μάτια
τους ανθρώπους.
Τώρα τους κοιτάμε στην
τσέπη.
Κάποτε δουλεύαμε για να ζήσουμε.
Σήμερα ζούμε για να
δουλεύουμε.
Κάποτε είχαμε χρόνο για τον
εαυτό μας.
Σήμερα δεν έχουμε χρόνο
για κανένα....
Αυτό το «Κάποτε», το
έλεγαν Ζωή....
Τρίτη 22 Ιουνίου 2010
Μερικές επισημάνσεις στο «Σχέδιο Καλλικράτης» και αναφορά στην εφαρμογή του για το Δήμο Ανδραβίδας – Κυλλήνης
Από την 1η Ιουνίου ο Καλλικράτης αποτελεί νόμο του κράτους εισάγοντας πολλές καινοτομίες στην τοπική αυτοδιοίκηση
Επιχειρώ μία προσέγγιση των κυριότερων από αυτές και την εξειδίκευση τους στον νέο Καλλικρατικό Δήμο Ανδραβίδας – Κυλλήνης με έδρα τα Λεχαινά και ιστορική έδρα τη Βάρδα
Λίγα λόγια αρχικά για τον πληθυσμό :
ως πληθυσμός ενός Δήμου εννοείται ο πραγματικός πληθυσμός συμφωνά με την απογραφή του 2001 ( άρθρο 283 παράγραφος 12 )πραγματικός πληθυσμός ενός δήμου είναι το σύνολο των κατοίκων που βρίσκονταν στο συγκεκριμένο Δήμο την ημέρα της απογραφής ακόμα κι αν αυτοί δεν είναι δημότες του δήμου αυτού ) με βάση αυτά τα στοιχεία ο πραγματικός πληθυσμός του Δήμου Ανδραβίδας –Κυλλήνης είναι 26333 κάτοικοι
Που κατανέμονται ως εξής Δήμος Ανδραβίδας 4309 , Βουπρασίας 11204 , Κάστρου-Κυλλήνης 4486 και Λεχαινών 6334 κάτοικοι
Η επισήμανση αυτή αναφέρεται γιατί στο αρχικό σχέδιο του Καλλικράτη αναφέρονταν ως πληθυσμός του Δήμου ο μόνιμος πληθυσμός (Δηλαδή οι εγγεγραμμένοι στα Δημοτολόγια του κάθε Δήμου) σύμφωνα με αυτόν τον πληθυσμό ο Δήμος έχει 24668 κατοίκους (Ανδραβίδα 4269 , Βουπρασια 10333 , Κάστρο –Κυλλήνη 4056 και Λεχαινά 6010)
Οι διαφορές είναι μικρές σε σχέση με τον πραγματικό πληθυσμό , είναι όμως οριακές και γι αυτό έχουν μεγάλη σημασία σε δύο τομείς
Α) Σύμφωνα με το νόμο ο Δήμαρχος έχει απόλυτο επαγγελματικό ασυμβίβαστο (δηλαδή δεν μπορεί να εξασκεί άλλο επάγγελμα αν εκλεγεί ) σε Δήμους με πληθυσμό άνω των 10000 κατοίκων , εξαιρετικά όμως για την πρώτη θητεία (2011 έως 2014) το ασυμβίβαστο επεκτείνεται στις 25000 κατοίκους
Δηλαδή αν λαμβανόταν υπόψη ο μονιμος πληθυσμός (24668 κάτοικοι) δεν θα υπήρχε ασυμβίβαστο ενώ τώρα με τους 26333 κατοίκους του Δήμου , υπάρχει επαγγελματικό ασυμβίβαστο για τον Δήμαρχο του Δήμου αυτού
Β) Σύμφωνα με τον πραγματικό, πληθυσμό οι Δημοτικοί σύμβουλοι θα κατανεμηθούν ως εξής ανάλογα με τον πληθυσμό ( Ανδραβίδα 4 , Βουπρασια 11 ,Λεχαινά 7 και Κάστρο –Κυλλήνη 5 ) ενώ με τον μόνιμο πληθυσμό θα είχαμε Ανδραβίδα 5 , Βουπρασια 11, Λεχαινά 7 και Κάστρο-Κυλλήνη 4
Υπενθυμίζουμε ότι ο αριθμός των δημοτικών συμβούλων για Δήμους από 10 έως 30 χιλιάδες έγινε 27 αντί του αρχικού σχεδίου που προέβλεπε 25
Ενώ σε δήμους από 30 έως 60 χιλιάδες εκλέγονται 33 σύμβουλοι
Αριθμός Δημοτικών συμβούλων πλειοψηφίας και μειοψηφίας
Σύμφωνα με το νόμο υπάρχει πριμοδότηση στον συνδυασμό που πλειοψηφεί και ο οποίος εκλέγει σε κάθε περίπτωση το 60% των δημοτικών συμβούλων
Και το υπόλοιπο 40% κατανέμεται σε όλους τους άλλους συνδυασμούς μαζί
Δηλαδή σε δήμο με 27 Δημοτικούς συμβούλους ο συνδυασμός που θα πλειοψηφήσει εκλέγει 16 Δημοτικούς συμβούλους και όλοι οι άλλοι μαζί 11 συμβούλους
Αν οι συνδυασμοί είναι παραπάνω από 2 οι έδρες των δημοτικών συμβούλων που εκλέγουν οι συνδυασμοί που είναι από την 3η θέση και κάτω αφαιρούνται από το 2ο συνδυασμό και έτσι ο συνδυασμός που πλειοψηφεί διατηρεί τον αριθμό των 16 συμβούλων , για παράδειγμα αν συμμετέχουν 4 συνδυασμοί και τα ποσοστά τους είναι την 1η Κυριακή Α= 40 % , Β=30% , Γ=20% κα Δ= 10 % και την δεύτερη Κυριακή κερδίσει ο συνδυασμός του 40% τότε η κατανομή δημοτικών συμβούλων θα είναι Α=16 σύμβουλοι Β=7 . Γ=3 και Δ= 1 ενώ αν κερδίσει ο συνδυασμός του 30% θα έχουμε Α= 7 , Β=16 ,Γ =3 και Δ= 1
Αριθμός υποψήφιων Δημοτικών και κοινοτικών συμβούλων
Ο αριθμός των υποψήφιων Δημοτικών συμβούλων είναι αρκετά μικρότερος σε σχέση με το παρελθόν , για παράδειγμα αν σε ένα δήμο εκλέγονται 7 Δημοτικοί σύμβουλοι , οι υποψήφιοι μπορεί να είναι το πολύ 11 (δηλαδή +50%) εκ των οποίων μάλιστα το 1/3 πρέπει να είναι γυναίκες (δηλαδή 4)
Ο αριθμός των υποψήφιων συμβούλων δημοτικής κοινότητας (δηλαδή πρώην δήμου) είναι επίσης μικρός .Αν σε έναν πρώην Δήμο εκλέγονται 5 ο αριθμός
των υποψήφιων είναι το πολύ 6
(Υπενθυμίζουμε ότι σε πρώην Δημοτικά διαμερίσματα από 2000 μέχρι 10000 κατοίκους εκλέγονται 5 μέλη , από 1 έως 300 κατοίκους εκλέγεται ένας , και από 300 έως 2000 εκλέγονται 3 μέλη )
Οι εκλογές θα γίνονται τον Ιούνιο , μαζί με τις ευρωεκλογές (εκτός από την πρώτη φορά που θα γίνουν φέτος στις 7 Νοεμβρίου) , η θητεία θα είναι 5 χρόνια και η εγκατάσταση των Δημοτικών αρχών θα γίνεται την 1η Σεπτεμβρίου
Σταυροί προτίμησης
οι πολίτες έχουν δικαίωμα να βάζουν μέχρι 3 σταυρούς σε υποψήφιους από τον πρώην Δήμο τους και μέχρι 1 σταυρό σε υποψήφιο από τους άλλους Δήμους που συνενώνονται , αυτό σημαίνει πρακτικά ότι ένας ψηφοφόρος από τα Λεχαινά θα μπορεί να βάζει μέχρι 3 σταυρούς σε υποψηφίους από τα Λεχαινά και μόνο έναν σταυρό σε υποψήφιους από Βουπρασια, Ανδραβίδα, Κάστρο-Κυλλήνη (δεν μπορεί όμως να βάλει και τους 4 σταυρούς σε υποψήφιους από τον πρώην Δήμο του)
Νικητής είναι ο συνδυασμός που συγκεντρώνει το 50% +1 είτε την πρώτη , είτε την δεύτερη Κυριακή .Και στο σημείο αυτό έχουμε αλλαγή σε σχέση με το παρελθόν όπου ο Δήμαρχος εκλεγόταν με το 42%
Αριθμός αντιδημάρχων
Σε δήμους με πληθυσμό από 5 έως 20 χιλιάδες ορίζονται 4 αντιδήμαρχοι ,από 20 έως 50 χιλιάδες κατοίκους ορίζονται 5 αντιδήμαρχοι και σε πληθυσμό από 50 έως 100 χιλιάδες 6 αντιδήμαρχοι
Μισθοί Δημάρχων , αντιδημάρχων κλπ
Σε δήμους με πληθυσμό έως 20 χιλιάδες κατοίκους ο Δήμαρχος αμοιβεται με το 60% των αποδοχών του Γενικού Γραμματέα Υπουργείου . Από 20 έως 100 χιλιάδες αμοιβεται με το 80% των αποδοχών του γενικού γραμματέα Υπουργείου
Οι απολαβές του γενικού γραμματέα του υπουργείου είναι περίπου 5000 ευρώ
Οι αντιδήμαρχοι λαμβάνουν το 50% του μισθού του Δημάρχου και ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου το 40% του μισθού του Δήμαρχου
Εδώ υπάρχει επίσης μια σοβαρή αλλαγή . Αν ο αντιδήμαρχος ή ο πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου είναι δημόσιος υπάλληλος δεν εισπράττει και τους δυο μισθούς δηλαδή και από το δήμο και από την υπηρεσία του , αλλά παίρνει μόνο τον έναν μισθο (προφανώς τον μεγαλύτερο)
Εκτός από τις παραπάνω αλλαγές που άπτονται κυρίως σε εκλογικά ζητήματα ο Καλλικράτης φέρνει και πολλές άλλες αλλαγές ,θεσμικές , σε θέματα μεταβιβαζομένων αρμοδιοτήτων κλπ τη σημασία των οποίων ελπίζω να μου δοθεί η ευκαιρία να αναπτύξω σε επόμενη δημοσίευση
Μίγκος Ανδρέας
Δημοτικός Σύμβουλος Λεχαινών
Τρίτη 17 Φεβρουαρίου 2009
ενας που άλλαξε τη ζωή μας
Steve Jobs: ο άνθρωπος που δεν θα μπορούσε να υπάρξει στην Ελλάδα.Δεν ξέρω αν συνειδητοποιούν όλοι οι νέοι Έλληνες που μοχθούν για να αποκτήσουν (νόμιμα ή πλάγια) ένα πτυχίο, πως οι τρεις μεγαλύτεροι δημιουργοί οραμάτων, πνευματικού υλικού και επιχειρήσεων της εποχής μας, δεν είχαν ούτε απολυτήριο ...ΙΕΚ.Δεν μιλάω για επιχειρηματίες (παρόλο που είναι πιο πλούσιοι κι από το εθνικό μας εισόδημα) γιατί όποιος π. χ. πει ότι ο Steve Jobs είναι κεφαλαιοκράτης, θα πέσει φωτιά να τον κάψει. Νομίζω πως το τελευταίο πράγμα που τον ενδιαφέρει είναι τα χρήματα. Είναι δημιουργός: υλικού, τέχνης, ανθρώπων, οργανισμών, επιχειρήσεων, καταστάσεων. Αλλάζει την ζωή μας.Ναι – ο Steve Jobs της Apple, της Next, της Pixar και τώρα της Disney, o Bill Gates της Microsoft και ο Larry Ellison της Oracle, είναι απλοί απόφοιτοι γυμνασίου. Είναι οι διασημότεροι αποχωρήσαντες (dropouts) από Πανεπιστήμια των Η.Π.Α. Επίσης ενδιαφέρον: και ο Jobs και ο Ellison ήταν παιδιά από ανύπαντρες μητέρες και δόθηκαν για υιοθεσία σε άλλες οικογένειες. Άλλαξαν τη ζωή των ανθρώπων περισσότερο από πολλούς ακτιβιστές και επαναστάτες.(Και δεν μπορώ εδώ να μην αναφέρω τον Bill Gates, που δίνει το 95% της περιουσίας του για να αλλάξει την ζωή των παιδιών της Αφρικής).Steve Jobs: ο άνθρωπος που δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει στην Ελλάδα – και ταυτόχρονα, ο άνθρωπος που η Ελλάδα θα χρειαζόταν περισσότερο από όλα τα πακέτα στήριξης της Ε. Ε. Δημιουργός πλούτου – πνευματικού και υλικού. Δημιουργός πολιτισμού. Δημιουργός ομορφιάς. Δημιουργός δημιουργικού περιβάλλοντος – ανθρώπων που δημιουργούν.Το βιβλίο «iCon Steve Jobs», βιογραφία του από τους Jeffrey Young & William Simon, έχει σαν υπότιτλο την φράση «Η εντυπωσιακότερη δεύτερη πράξη στην ιστορία των επιχειρήσεων». Από την έκδοσή του και μετά συνέβησαν και άλλα θαυμαστά. Έτσι τώρα μπορούμε να μιλάμε για μία ακόμα πιο σπάνια τρίτη πράξη – γιατί τώρα ο Jobs ελέγχει την Disney! Το βιβλίο δεν άρεσε στον Steve Jobs. Δείχνει και μερικές αρνητικές πλευρές του ομολογημένα δύσκολου χαρακτήρα του. Έτσι, απαγόρευσε την πώλησή του στα μαγαζιά της Apple – και του έδωσε την διάκριση της unauthorized biography. (Συνήθως οι πιο πλήρεις βιογραφίες είναι αυτές που δεν εγκρίνονται από τον βιογραφούμενο και τους κληρονόμους του).Υπάρχει ένα υπέροχο κείμενο του Steve Jobs που νομίζω ότι θα μείνει στην ιστορία. Ο λόγος που εκφώνησε στις 12 Ιουνίου του 2005 στην τελετή αποφοίτησης του Stanford University. Θα το βρείτε σε δεκάδες διευθύνσεις του Internet. Μία: ΕΔΩ. Διαβάστε το! Ακόμα καλύτερα – διαδώστε το. Ξεκινάει την ομιλία του λέγοντας:«Σας ευχαριστώ. Είναι τιμή μου να είμαι εδώ κοντά σας για την τελετή αποφοίτησης σε ένα από τα καλύτερα πανεπιστήμια στον κόσμο. Είναι γεγονός ότι ουδέποτε αποφοίτησα από ΑΕΙ και η σημερινή είναι η πιο στενή μου επαφή με μία αποφοίτηση.Σήμερα θέλω να σας διηγηθώ τρεις ιστορίες από την ζωή μου. Αυτό είναι όλο. Τίποτα σπουδαίο – μόνο τρεις ιστορίες».Η πρώτη ιστορία αφορά την σχέση του με το πανεπιστήμιο. Η πραγματική του μητέρα είχε θέσει σαν όρο για την υιοθεσία του να σταλεί όταν μεγαλώσει σε πανεπιστήμιο. Πήγε, αλλά μετά από έξη μήνες κι αφού είχε εξαντλήσεις τις οικονομίες των θετών του γονέων (το κολέγιο ήταν ακριβό) αποφάσισε να το εγκαταλείψει – επειδή άλλωστε δεν έβλεπε και σε τι τον ωφελούσε.Θεωρεί αυτή την απόφαση από τις πιο σωστές που πήρε στη ζωή του. Έτσι έπαψε να ακολουθεί τα πράγματα που δεν τον ενδιέφεραν και άρχισε να παρακολουθεί αυτά που ήθελε. (π. χ. σχεδιασμό τυπογραφίας – που αργότερα τον βοήθησε στην αισθητική του Μακ). Ζούσε μαζεύοντας και επιστρέφοντας μπουκάλια από Κόκα Κόλα.Η δεύτερη ιστορία αφορά τον έρωτα και το πένθος. Πως άλλαξε τον κόσμο φτιάχνοντας τον πρώτο προσωπικό υπολογιστή. Πως έστησε την Apple, ξεκινώντας την συναρμολόγηση με τον Woz (Steve Wozniak) στο θρυλικό «γκαράζ» – και πως την έχασε.«Δεν το είδα έτσι τότε – αλλά αποδείχθηκε πως η απόλυσή μου από την Apple ήταν το καλύτερο πράγμα που θα μπορούσε να μου συμβεί. Το βάρος της επιτυχίας αντικαταστάθηκε από την ελαφρότητα του να είσαι πάλι αρχάριος... Με ελευθέρωσε για να ξεκινήσω μία από τις πιο δημιουργικές περιόδους της ζωής μου». Ήταν η περίοδος της ΝΕΧΤ και της PIXAR. Η πρώτη δημιούργησε το πιο στέρεο λειτουργικό σύστημα (πρόγονο του σημερινού Mac OS X).Η δεύτερη έφερε την επανάσταση στον κινηματογράφο ψηφιοποιώντας την κινούμενη εικόνα. Και η πρώτη και η δεύτερη τον ξανάφεραν θριαμβευτικά στην Apple την οποία αναγέννησε.Η τρίτη του ιστορία αφορά τον θάνατο. Ένα χρόνο πριν την ομιλία, το 2004, οι γιατροί του βρήκαν καρκίνο του παγκρέατος. (Μία από τις πιο θανατηφόρες μορφές). Για μέρες έζησε με την προοπτική του άμεσα επικείμενου θανάτου. Ήταν πολύ τυχερός, γιατί μπόρεσε να εγχειριστεί – και να γίνει καλά. Το συμπέρασμα από αυτή την αναμέτρηση με τον θάνατο αποτυπώνεται στην φράση: «Ο θάνατος είναι, κατά πάσα πιθανότητα, η καλύτερη επινόηση της ζωής. Είναι ο καταλύτης της ζωής».Όλα αυτά, που αποτελούν για τους άλλους καταστροφές: την εγκατάλειψη των σπουδών του, την απόλυσή του από την εταιρία που δημιούργησε, τον θανατηφόρο καρκίνο, ο άνθρωπος αυτός τα μετατρέπει σε ευκαιρίες και αφετηρίες. Οποιοσδήποτε άλλος (ιδιαίτερα Ρωμιός) θα είχε βυθιστεί στην γκρίνια, την μιζέρια και την αυτολύπηση. Ενώ εκείνος, από κάθε καταστροφή, αναδυόταν ακόμα λαμπρότερος. Το καταληκτικό μήνυμα αυτής της μνημειώδους ομιλίας – αυτού του δοξαστικού μηνύματος ζωής και δημιουργίας, είναι ίσως και το σλόγκαν ζωής αυτού του μοναδικού ανθρώπου. Λεει στους φοιτητές:Stay Hungry! Stay Foolish! Μείνετε πεινασμένοι! Μείνετε παλαβοί!

